• facebook
  • rss
  • Ślub po żydowsku

    Agnieszka Gieroba

    |

    Gość Lubelski 33/2015

    dodane 13.08.2015 00:00

    Przez tydzień nie mogli się nawet widzieć. Potem każdy z osobna zaczynał świętowanie, by w końcu wobec Pana Boga i świadków ślubować sobie miłość.

    O tym, co pod mikroskopem widzą lubelscy naukowcy, piszemy w tekście „Bakterie w lodówkach”. Towarzyszymy także pielgrzymom, którzy na Jasną Górę zanieśli tysiące intencji, zapraszamy młodych na wielkie święto do Garbowa, a także pokazujemy, jak cudzoziemcy chętnie uczą się polskiego. Zapraszam do lektury.

    Kolejny raz na ulicach lubelskiej starówki pojawili się dawni mieszkańcy. Znów na sznurach rozwieszonych między kamienicami suszyło się pranie, rozstawiono kramy z bajglami i kapustą, grała żydowska orkiestra, a zakochani brali ślub. Jeśli w rodzinie żydowskiej miał się odbyć ślub, to najlepszym dniem był wtorek. W biblijnym opisie stworzenia świata tego dnia Pan Bóg trzykrotnie wyraził zadowolenie ze swego dzieła. Żydzi uważali więc, że małżeństwa zawarte we wtorek są trzykrotnie błogosławione. Zanim doszło jednak do tego ważnego dla młodych dnia, musieli przejść przez cały cykl przygotowań i tradycji. Do nich należało, że na 7 dni przed ślubem młodzi nie mogli się zobaczyć. By dopilnować zwyczaju, wyznaczano specjalne zaufane osoby, które miały młodych w tym okresie pilnować. Kiedy wreszcie nastawał ów wielki dzień, pani młoda zaczynała świętować w towarzystwie kobiet, pan młody w towarzystwie mężczyzn. W końcu narzeczony przychodził po wybrankę wraz z innymi panami z akompaniamentem muzyki i tańców i zaczynała się wspólna część weselna. Zabawa trwała, dokąd gościom starczało sił. Wszystko to można było nie tylko zobaczyć, ale i przeżyć, dołączając do weselnych gości. Chodziło o to, by przypomnieć, że historia naszego miasta nierozłącznie wiąże się z ludnością żydowską, a dzisiejsze Stare Miasto przed 1939 r. było w dużej mierze dzielnicą żydowską. Dziś z tamtych czasów zostały jedynie wspomnienia i historyczne zapiski opowiadające o tym, jak żyli lubelscy Żydzi.

    «« | « | 1 | » | »»
    oceń artykuł

    Zobacz także

    , aby komentować lub podaj nazwę wyświetlaną
    Gość

      Reklama

      Zapisane na później

      Pobieranie listy

      Reklama

      przewiń w dół