Lubelski

Chełmski cmentarz parafialny

Obok obydwóch kaplic znajduje się tu szereg cennych nagrobków z początku XIX wieku oraz późniejszych,kryjących prochy znanych chełmian oraz żołnierzy i powstańców styczniowych. Uwagę zwracają nagrobki rodziny Bułhakowów, krewnych Michaiła Bułhakowa.

Erygowany na zlecenie władz austriackich 31 sierpnia 1802 r. na gruntach szpitala unickiego. Decyzja wynikała z zaleceń higienicznych, przewidujących likwidację dotychczasowych cmentarzy przykościelnych i przeniesienie miejsca pochówków poza granice miasta.

Początkowo cmentarz obejmował przestrzeń, której centralnym punktem była istniejąca do dzisiaj Kaplica Bielskich, powstała zresztą na początku XIX w. jako jeden z pierwszych obiektów cmentarnych. Fundatorem kaplicy był właściciel majątku Uher Ignacy Bielski. Obecnie ta klasycystyczna budowla pełni rolę mauzoleum żołnierzy i ofiar II wojny światowej. Pierwotny cmentarz podzielny był na część katolicką i unicką. Po likwidacji kościoła greckokatolickiego, miejsce unitów zajęli prawosławni. W 1887 r. zakupiono od Józefa Skibińskiego i Karola Radziszewskiego grunt, którego centralnym punktem jest obecnie Kaplica Zajdlerów. Fundatorem obiektu był znany chełmski notariusz Władysław Zajdler. We wzniesionej w 1908 r. w stylu neogotyckim kaplicy miejsce spoczynku znalazł między innymi syn fundatora, noszący również imię Władysław, nauczyciel gimnazjalny i działacz społeczny (pełnił funkcję burmistrza i prezesa rady miejskiej w Chełmie).

Obok dwóch kaplic na cmentarzu parafialnym znajduje się szereg cennych nagrobków, z których najstarsze pochodzą z pierwszej połowy XIX w. Kryją prochy właścicieli ziemskich z okolic Chełma, księży, przemysłowców, żołnierzy oraz miejscowej inteligencji. Szczególnie cenne zostały poddane w ostatnich latach konserwacji z inicjatywy Towarzystwa Opieki nad Zabytkami, które corocznie organizuje kwesty w tym celu. Jeden z najstarszych zachowanych nagrobków pochodzi z 1832 r. i kryje prochy Sebastiana Czaplica. Inne XIX-wieczne pomniki należą do: płk. Tadeusza Zawistowskiego (1855), prałata Antoniego Hryniewieckiego (1855), Karoliny z Zawadzkich Lechnickiej (1880).

Szczególną uwagę zwraca wyniosły kamienny krzyż z wykutym na nim herbem Trzaska, stojący na grobie Henryki z Górskich Niemirowskiej, dziedziczki Nowosiółek (1841). Obok znajduje się mogiła powstańców 1863 r., kryjąca prawdopodobnie prochy poległych w bitwie stoczonej 5 VIII 1863 r. pod Depułtyczami. W centralnej części cmentarza znajduje się duża kwatera polskich żołnierzy poległych w latach 1919-20. Wśród nagrobków z okresu II wojny światowej uwagę zwraca mogiła por. Zbigniewa Adama Twardego pseudonim "Trzask", cichociemnego i dowódcy batalionu 27 Wołyńskiej Dywizji AK.

« 1 »
oceń artykuł Pobieranie..
Dyskusja zakończona.

Ze względów bezpieczeństwa, kiedy korzystasz z możliwości napisania komentarza lub dodania intencji, w logach systemowych zapisuje się Twoje IP. Mają do niego dostęp wyłącznie uprawnieni administratorzy systemu. Administratorem Twoich danych jest Instytut Gość Media, z siedzibą w Katowicach 40-042, ul. Wita Stwosza 11. Szanujemy Twoje dane i chronimy je. Szczegółowe informacje na ten temat oraz i prawa, jakie Ci przysługują, opisaliśmy w Polityce prywatności.

Najnowszy numer

GN 16/2026

19 kwietnia 2026

ks. Marek Gancarczyk ks. Marek Gancarczyk Redaktor naczelny „Gościa Niedzielnego”, dyrektor Instytutu Gość Media. Święcenia kapłańskie przyjął w 1992 roku. Przez cztery lata pełnił funkcję wikariusza w parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Rybniku-Niedobczycach. W roku 1996 otrzymał nominację na redaktora naczelnego miesięcznika „Mały Gość Niedzielny”. Funkcję redaktora naczelnego tygodnika „Gość Niedzielny” pełnił od 2003 do 2018. W 2025 roku ponownie objął to stanowisko. W 2008 roku otrzymał nagrodę „Ślad” im. bp. Jana Chrapka. Od 2018 roku jest prezesem zarządu Fundacji Opoka. Od 2018 do 2025 roku był redaktorem naczelnym portalu Opoka.

Mocny głos kapitana Glovera

Do zbawienia potrzebna jest katolicka opinia publiczna.

Więcej w Artykuł

Zapraszamy

Brak dostępnych wydarzeń.

Tylko w Gościu