Wielkie porządki zwiastowały nadchodzące święta. Zima, po której trzeba było posprzątać, odchodziła, a wiosna przynosiła nowe życie. Tak jak Zmartwychwstanie. – Święta mojego dzieciństwa to czas przedsoborowy – opowiada bp Ryszard Karpiński. – Msze odbywały się po łacinie, a nabożeństwo Wielkiej Soboty było przed południem. Po Wielkim Piątku, kiedy nawet dzieci obowiązywał post ścisły, nadchodziła Wielka Sobota i ja, jako najmłodszy, miałem wtedy dwa zadania: zanieść do kościoła święconkę i zdobyć wodę święconą, którą w niedzielny poranek ojciec kropił pola, by dobrze rodziły – wspomina.