Nowy numer 34/2019 Archiwum

Świadectwo trzeźwości. Na Starym Mieście w Lublinie odbyła się modlitwa za uzależnionych

Jego życie przez wiele lat nie różniło się istotnie od życia statystycznego Polaka, który wypija sporo alkoholu przy różnych okazjach. Jednak przyszedł czas, kiedy postanowił to zmienić.

Nie znał wielu abstynentów, a ich obecność wywoływała w towarzystwie raczej żarty niż szacunek. W rodzinie nie było inaczej. Kilku nieszczęśnikom alkohol "pomógł" rozstać się ze zdrowiem, a nawet życiem.

– Nie było to jednak dla mnie wystarczającym powodem, aby oprzeć się powszechnie panującym obyczajom imprezowym. Ze starych czasów pamiętam tylko kilka bliskich osób żyjących w abstynencji od alkoholu, w tym babcię, która przez kilkadziesiąt ostatnich lat swojego życia była członkiem Krucjaty Wyzwolenia Człowieka. To był niedoceniony przez nas przykład – mówi o postawie swojej babci Sławomir Nazaruk.

Przez wiele lat dało się tak funkcjonować. Na co dzień odpowiedzialna praca obowiązki rodzinne, delegacje i przy okazji często alkohol.

– To momentami był straszny czas, w którym zacząłem zadawać sobie wiele pytań o to, czy można i warto zerwać z rzeczami, które mnie pochłaniają, a naliczyłem ich kilkadziesiąt. Jedno z najważniejszych pytań dotyczyło czasu, kiedy byłem najbardziej szczęśliwy. Przed oczy nasunęły mi się czasy liceum, gdy jako młody chłopak zawsze byłem trzeźwy, miałem paczkę przyjaciół, na których można było liczyć, jeździłem w góry, by wspinać się na najtrudniejsze szlaki Polskich Tatr i towarzyszyło mi poczucie, że panuję nad swoim życiem, a Pan Bóg czuwa nade mną. Zatęskniłem za tym cudownym czasem. Chyba wtedy przyszła myśl, że pora na abstynencję. Niestety, pewnych spraw w życiu nie dało się już uratować. Musiałem spojrzeć na nie na nowo i spróbować w tej sytuacji zrobić wszystko co możliwe, by jak najlepiej je rozwiązać. Nie był to jednak jeszcze czas Krucjaty, do której musiałem dojrzeć. Idąc za przykładem brata i kuzyna zacząłem biegać. Później spróbowałem zdobywać kolejne szczyty Korony Gór Polski. Udawało się – opowiada Sławek.

W tych trudnych chwilach różne obrazy zaczęły składać się w całość. Sławek na co dzień w pracy widzi, do jakich problemów w życiu ludzi doprowadziły alkohol, papierosy, narkotyki, brawura, głupota. Zrujnowane zdrowie to tylko jedna strona medalu, jest jeszcze druga – zniszczone życie. Codziennym widokiem na SOR są nietrzeźwi. Ich zachowanie, często agresywne, pełne wulgaryzmów czy niekontrolowane załatwianie potrzeb fizjologicznych sprawiają, że chwieje się wiara w człowieka i szacunek do niego.

– Przyznaję z bólem, że i we mnie emocje czasem biorą górę i po ludzku jestem wściekły na nietrzeźwych pacjentów, którym udzielamy pomocy medycznej na dyżurach. To myślenie zmieniło się po podpisaniu Krucjaty Wyzwolenia Człowieka, która zobowiązuje mnie też do modlitwy za ludzi uzależnionych. Odkryłem, że pijani pacjenci przestali tak często wywoływać w moim sercu pogardę, a zaczęło rodzić się współczucie – mówi Sławek.

W tamtym czasie dosyć niespodziewanie w życiu Sławka pojawił się pewien podsądny, którego odwiózł do więzienia, by odbył wyrok za wielokrotne prowadzenie samochodu po pijanemu.

– To było przypadkowe spotkanie, choć dziś z perspektywy czasu wiem, że to nie przypadek, ale Pan Bóg na różne sposoby upominał się o mnie. Jadąc do tego więzienia pomyślałem, że głupio tak odstawić człowieka do wieloletniej odsiadki „o suchym pysku”. Obiecałem mu więc, że będę się za niego modlił. Zacząłem codziennie odmawiać Koronkę do Bożego Miłosierdzia w jego intencji. Ta modlitwa i odwiedziny w zakładach karnych zmieniały także mnie, przybliżając do podpisania Krucjaty na całe życie. Zrobiłem to w dniu moich 40. urodzin – opowiada Sławek.

Trzeźwość sama w sobie jest wartością, kiedy jednak połączona jest z modlitwą i ofiarą dla Pana Boga, nabiera jeszcze innego charakteru.

– Życie zaczęło smakować inaczej. Zmieniły się spotkania z przyjaciółmi i znajomymi. Zdarza się, że pośród osób pijących jestem jedynym abstynentem. Część znajomych odwróciła się ode mnie, ale zyskałem nowych przyjaciół. Jako osoba zawsze trzeźwa mogę też w każdej sytuacji pomóc innym, wsiąść w samochód, zawieźć kogoś do szpitala. To małe rzeczy o wielkim znaczeniu, gdy się wie, że na kogoś można liczyć w każdej sytuacji – mówi Sławek.

Krucjata przyniosła także spokój w sercu i pomogła otworzyć nową relację z Panem Bogiem.

– To niesamowite doświadczenie, że człowiek zaczyna znajdować czas na modlitwę, uczy się oddawać Bogu różne sytuacje i z większą ufnością spogląda w przyszłość, mając nadzieję, że błędy z przeszłości się nie powtórzą. Realnego znaczenia w moim życiu nabrało hasło przewodnie kampanii społecznej „Nie piję, bo kocham”. Mam nadzieję, że moja abstynencja i powrót do Pana Boga po różnych perypetiach są dla moich dzieci dobrym przykładem, jak powstawać z upadku. Dla mnie są one dowodem na bezgraniczne Boże Miłosierdzie. Nigdy nie jest za późno, żeby zmienić swoje życie.

Ruch Światło–Życie co roku zaprasza do modlitwy za osoby uzależnione i ich rodziny podczas Drogi Krzyżowej ulicami Starego Miasta. Początek 5 kwietnia o 17 przed archikatedrą.

« 1 »
oceń artykuł Pobieranie..

Zobacz także

Polecamy

Komentowanie dostępne jest tylko dla .

Ze względów bezpieczeństwa, kiedy korzystasz z możliwości napisania komentarza lub dodania intencji, w logach systemowych zapisuje się Twoje IP. Mają do niego dostęp wyłącznie uprawnieni administratorzy systemu. Administratorem Twoich danych jest Instytut Gość Media, z siedzibą w Katowicach 40-042, ul. Wita Stwosza 11. Szanujemy Twoje dane i chronimy je. Szczegółowe informacje na ten temat oraz i prawa, jakie Ci przysługują, opisaliśmy w Polityce prywatności.

Zamieszczone przez internautów komentarze są prywatnymi opiniami ich autorów i nie odzwierciedlają poglądów redakcji

Reklama

Zapisane na później

Pobieranie listy

Sponsorowane

Https://Www.AUTOdoc.PL