Zbyszek Flor Koronką modli się od wielu lat. Na własnej skórze doświadczył, jak Boże miłosierdzie uratowało mu małżeństwo, rodzinę i jego samego. – To modlitwa o niespotykanej sile. Nie tylko wyciąga z dna największych grzeszników, ratuje dusze, ale i przemienia całe miejscowości. Recepta jest prosta: trzeba wziąć do ręki różaniec i modlić się za swoje miasto – mówi.

28 września, w dzień beatyfikacji ks. Sopoćki, w całej Polsce i na świecie tysiące skrzyżowań obstawili modlący się ludzie. Wszystkie sprawy, jakimi żyją ich społeczności, oddali Jezusowi Miłosiernemu.

W Lublinie modlitwa za miasto odbywa się od 14 lat. Zwykli mieszkańcy modlą się do miłosierdzia Bożego za miasto, mieszkańców, władze, chorych, potrzebujących, błądzących. Wszystkich, którzy tej modlitwy potrzebują.

– Każda Koronka do Bożego Miłosierdzia ratuje ludzką duszę. Każda. Nie jedna dziennie czy tygodniowo. Ile więc można uratować ludzi podczas takiej modlitwy za miasto! – mówi Jacek Wolski z diakonii miłosierdzia Ruchu Światło–Życie, zaangażowanej w organizację modlitwy w wielu miejscach w Lublinie.

− Każdy, kto zna historię Koronki i związane z nią Boże obietnice, jakie poprzez św. Faustynę Jezus nam przekazał, nie może pozostać obojętnym. Tak krótka modlitwa ratuje dusze, ale i przemienia całe miejscowości, dlatego od lat w niej uczestniczę − mówi Maria Kowalczyk, która była jedną z modlących się osób na skrzyżowaniu przy ulicy Zana.