Centrum Kultury w Lublinie jest jedną z najprężniej działających placówek kulturalnych na Lubelszczyźnie. Szerokie pole działania instytucji obejmuje realizację i prezentację projektów artystycznych, pracę warsztatową oraz działania w zakresie edukacji i upowszechniania kultury. Aby dotrzeć do jak najszerszego grona odbiorców i spełnić oczekiwania mieszkańców Lublina, program Centrum Kultury obejmuje zarówno wydarzenia zaliczane do tzw. mainstreamu jak również do kultury niezależnej. Duży nacisk położony jest także na współpracę z młodymi animatorami kultury, którzy zdobywają tu pierwsze szlify zawodowe. Centrum Kultury jest organizatorem najważniejszych lubelskich festiwali teatralnych, filmowych, muzycznych i edukacyjnych. Przebudowa Centrum Kultury, które mieści się w kompleksie poklasztornym ss. wizytek w samym centrum miasta, ruszyła w 2009 r.

W czasie remontu na terenie całego kompleksu robotnicy pracujący przy budowie dokonali wielu cennych znalezisk archeologicznych. Najważniejszym z nich było odkrycie w murze fundamentowym południowego skrzydła krypty, w której zamurowano skrzynię z piaskowca przykrytą ołowiano-cynową płytą – plakietką z memoratywną inskrypcją po łacinie, upamiętniającą uroczystość wmurowania kamienia węgielnego z wyliczeniem uczestniczących w niej osobistości. Ceremonia miała miejsce 16 września 1748 roku. W skrzyni znajdowało się pięć złotych dukatów niderlandzkich z XVII i XVIII wieku  oraz srebrny wisior z wizerunkiem serca z krzyżem (godło Wizytek). Niezwykle cenne eksponaty  trafiły do Muzeum 200-lecia Diecezji Lubelskiej znajdującego się w Archikatedrze Lubelskiej. Po przeniesieniu cennych znalezisk w podziemiach ukryto pamiątki dla przyszłych pokoleń, związane z dzisiejszym Lublinem. Zamurowano tubę, która zawierała pamięci elektroniczne z zdjęciami miasta oraz jego mieszkańców wraz z „instrukcją”-schematem obsługi takich pamięci i drukowanymi kopiami tych samych zdjęć. Dodatkowo znalazły się także monety będące w bieżącym użyciu - od grosza do 5 złotówki, medal wydany w rocznicę zawarcia Unii Polsko-Litewskiej oraz butelkę miodu królewskiego.

Oprócz tego na placu budowy udało się także odsłonić kilkanaście XVIII-wiecznych napisów w  języku polskim, a nie w powszechnie stosowanej wówczas łacinie, portale okienne, fragmenty ścian, relikty sklepień różnego typu, wnęki świecznikowe, obraz „Chusta Weroniki” przedstawiający wizerunek Chrystusa, nad którym chustę trzymają dwa anioły. W murach klasztoru odkryto drewniane drzwi, zamurowane w jednej ze ścian dawnej Galerii Białej, zachowane w całkiem dobrym stanie wraz z okuciami. 

Po czterech latach prac remontowych udało się stworzyć nowe alejki w parku na tyłach budynku. Powstały także dwa mniejsze dziedzińce wewnętrzne przykryte szklanym dachem, a cały odrestaurowany budynek  podniesiono o sześć metrów. Inauguracja działalności odnowionego obiektu zaplanowana jest na 20 września.