Nowy numer 22/2020 Archiwum

Pornografia śmierci? Naruszanie tabu to wątpliwa pedagogika

Argument aktywistów „pro-life” jest taki, że plakaty ze zwłokami dzieci powinny przemówić ostatecznie do wyobraźni tych „pro-choice”. Czy jest to metoda skuteczna?

Wokół billboardów „pro-life” pokazujących nienarodzone zabite dzieci rozgorzała ostatnio dyskusja. Rozumiem stanowisko tych, którzy sprzeciwiają się tego rodzaju kampanii. Żeby nie było wątpliwości, życie ludzkie jest dla mnie święte i nienaruszalne od poczęcia – jest to dla mnie kwestia oczywista, której nie wolno relatywizować.

Argument aktywistów „pro-life” jest taki, że plakaty ze zwłokami dzieci powinny przemówić ostatecznie do wyobraźni tych „pro-choice”. Czy jest to metoda skuteczna? Nie spotkałem nikogo, kto zmieniłby swoje przekonania pod wpływem podobnych obrazków. Być może takie osoby są. Ale znam sporo osób, które tym bardziej utwierdzają się w swoich przekonaniach, widząc, że druga strona sięga po chwyty na poziomie emocji. Tymczasem właśnie tu, gdzie etyka dotyczy spraw trudnych, na granicy życia i śmierci, należy rozmawiać z zachowaniem delikatności.

W tym wystawianiu na widok publiczny ludzkich zwłok jest pewien paradoks – uznajemy, że mamy do czynienia z człowiekiem od momentu poczęcia. Walczymy o jego godność. Ale równocześnie odzieramy je z godności, pokazując jego szczątki wszem i wobec. Dziecko na zdjęciu nie jest już po prostu TYM dzieckiem, które miało swoich rodziców, które ktoś pozbawił życia – zostaje sprowadzone do roli argumentu w walce na racje, w której nie widać zwycięzców. Próbuję sobie wyobrazić swoje dziecko na takim plakacie, i ta myśl mnie przeraża. Pokazywanie zwłok to pornografia śmierci – kiedyś w ten sposób karano najgorszych złoczyńców…

Kiedyś pisałem w tym miejscu o pustce spektaklu „Klątwa”, przedstawienia z gotową tezą i zgranymi schematami. Te dwa wydarzenia wbrew pozorom wiele łączy – to „estetyka szoku”, przekonanie, że „jak oni zobaczą, to wreszcie zrozumieją”. Nie zrozumieją – naruszanie tabu to wątpliwa pedagogika, która przynosi jeszcze głębsze podziały.


* Dr hab. Lech Giemza jest pracownikiem Katedry Literatury Współczesnej na Wydziale Nauk Humanistycznych KUL

« 1 »
oceń artykuł Pobieranie..
Komentowanie dostępne jest tylko dla .

Ze względów bezpieczeństwa, kiedy korzystasz z możliwości napisania komentarza lub dodania intencji, w logach systemowych zapisuje się Twoje IP. Mają do niego dostęp wyłącznie uprawnieni administratorzy systemu. Administratorem Twoich danych jest Instytut Gość Media, z siedzibą w Katowicach 40-042, ul. Wita Stwosza 11. Szanujemy Twoje dane i chronimy je. Szczegółowe informacje na ten temat oraz i prawa, jakie Ci przysługują, opisaliśmy w Polityce prywatności.

Zamieszczone przez internautów komentarze są prywatnymi opiniami ich autorów i nie odzwierciedlają poglądów redakcji

Polecane filmy

Zapisane na później

Pobieranie listy

Reklama