Podekscytowana Irena Jarosińska pisała w 1949 roku do swojej matki, która przebywała poza Lublinem. To, co wydarzyło się w lubelskiej katedrze 3 lipca, wstrząsnęło najpierw mieszkańcami miasta, a potem i całą Polską, bo wieść o tym, że zapłakała Matka Boża, rozniosła się błyskawicznie po całym kraju. Do katedry zaczęły ściągać tłumy, ustawiając się w długie kolejki i cierpliwie czekając kilka godzin, by choć chwilę pomodlić się przed wizerunkiem płaczącej Maryi.