Na jubileusz w Centrum Spotkania Kultur w Lublinie zaprosiła Wschodnia Fundacja Kultury „Akcent”. W wydarzeniu wzięli udział m.in. Piotr Gliński, abp Stanisław Budzik i i Krzysztof Żuk, prezydent miasta Lublin.

W pierwszej części konferencji odbyły się wystąpienia zaproszonych gości, a także dyskusja zatytułowana: „Na pograniczu narodów i kultur ­– ze wschodniej perspektywy”, prowadzona przez dr. Bogusława Wróblewskiego, redaktora naczelnego „Akcentu”.

Kwestia relacji międzykulturowych to bez wątpienia najważniejszy problem, z jakim musi uporać się świat w XXI stuleciu. W publikacjach „Akcentu” – czasopisma będącego rówieśnikiem Solidarności – już w latach 80. ubiegłego wieku nakreślony został nowy sens pojęcia „pogranicze” jako kategorii kulturowej, obejmującej nie tylko sąsiedztwo geograficzne.

W drugiej części odbył się spektakl OPT Gardzienice „Oratorium Pytyjskie” w reż. Włodzimierza Staniewskiego, dedykowany „Akcentowi”.

Spotkaniu towarzyszyła promocja obszernej antologii „Na pograniczu narodów i kultur. Polska, Europa, Ameryka” pod  red. Bogusława Wróblewskiego i Łukasza Janickiego.

Jak informuje strona pisma, „Akcent” jest czasopismem niezależnym, utrzymującym się z dotacji budżetowych oraz dobrowolnych wpłat. Wydawany początkowo jako almanach, po Sierpniu 1980 r. został zalegalizowany jako czasopismo poświęcone literaturze, sztukom plastycznym i naukom humanistycznym. W latach 80. na skutek restrykcji politycznych był dwukrotnie zawieszany, ale środowisku artystycznemu udawało się odzyskać tytuł w niezmienionej postaci.

Akcent analizuje procesy kulturowe, jakie zachodzą na pograniczu narodowości. Pismo zainicjowało poważne zainteresowanie tym tematem przed wieloma laty, kiedy był on jeszcze zakazany przez PRL-owską cenzurę.

Akcent był nazywany „domem najwybitniejszych śpiewających poetów” – publikowano tu utwory Wojciecha Młynarskiego oraz wysokiej próby przekłady piosenek G. Brassensa, J. Brela, B. Okudżawy, W. Wysockiego, a w ostatnich latach Jana Kondraka, Basi Stępniak-Wilk, Marka Andrzejewskiego, Marcina Różyckiego, Wojciecha Waglewskiego. Akcent ma znaczący udział w popularyzacji literatury polskiej tworzonej na obczyźnie – już w latach 80. minionego wieku prezentowano twórczość pisarzy emigracyjnych i jej kompetentne omówienia.