Historia lubelskiej sceny przy ul. Narutowicza rozpoczęła się 6 lutego 1886 roku. Podczas uroczystości przypomniano dorobek instytucji, kształtującej krajobraz kulturalny regionu od 140 lat.
- Dzisiejszy jubileusz to moment, w którym historia spotyka się z przyszłością. Od 1886 r. nasz teatr nieprzerwanie kształtuje krajobraz kulturalny Lubelszczyzny, będąc jedną z najważniejszych instytucji kultury i dumnym ambasadorem Lublina na mapie Polski. Przez te wszystkie lata byliśmy i jesteśmy miejscem dialogu, artystycznych poszukiwań i domem dla kolejnych pokoleń widzów - mówił Krzysztof Adamczuk, dyrektor Teatru im. Juliusza Osterwy w Lublinie.
Podczas gali po raz pierwszy wręczono Nagrodę im. Juliusza Osterwy "Przez teatr - poza teatr". Wyróżnienie to przyznawane jest twórcom teatralnym i instytucjom, którzy realizują idee Reduty Juliusza Osterwy oraz Mieczysława Limanowskiego, łącząc najwyższy poziom artystyczny z pozytywnym wpływem na otoczenie społeczne. Kapituła pod przewodnictwem prof. Wandy Świątkowskiej z Katedry Teatru i Dramatu Uniwersytetu Jagiellońskiego zdecydowała, że nagroda trafi do Andrzeja Dziuka, reżysera, scenografa, pomysłodawcy i założyciela Teatru im. Stanisława Ignacego Witkiewicza w Zakopanem.
Podczas gali wręczono także Lubelskie Laury Dziedzictwa Kulturowego, przyznawane przez samorząd województwa lubelskiego jako dowód uznania osiągnięć twórczych i wkładu w rozwój kulturowy regionu. To wyróżnienie otrzymali świętujący jubileusz Teatr im. Juliusza Osterwy oraz Krzysztof Torończyk, który przez wiele lat kierował tą instytucją, a obecnie pełni funkcję dyrektora zarządzającego Teatru Narodowego w Warszawie.
Na zakończenie wydarzenia odbyło się uroczyste przygotowanie kapsuły czasu. Trafiły do niej przedmioty dokumentujące obecną działalność teatru - aktualne wydanie gazety, zdjęcia zespołu artystycznego, bilety, magnes pamiątkowy, numerek z teatralnej szatni oraz rzęsy z lat 20. robione w teatrze, jako element charakteryzacji. W kapsule umieszczono również pendrive z materiałami dokumentującymi codzienną pracę teatru oraz "List Dyrektora do przyszłych pokoleń Artystów i Widzów". Zostanie ona wmurowana wewnątrz teatru i zasłonięta pamiątkową tablicą.
