Kapłan, który stał po stronie ludzi pracy

Data ta nie jest przypadkowa – stanowi bezpośrednie nawiązanie do męczeńskiej śmierci bł. ks. Jerzego Popiełuszki, kapelana Solidarności, którego świadectwo wiary i odwagi do dziś inspiruje kolejne pokolenia Polaków. Tegoroczna modlitwa 19 lutego nabiera jednak dodatkowego, wyjątkowego wymiaru.

Dzisiejsza data staje się bowiem czasem dziękczynienia za wieloletnią posługę i społeczne zaangażowanie ks. prałata Zbigniewa Zdzisława Kuzi – kapłana, który przez dekady był duchowym opiekunem świata pracy i niezłomnym świadkiem solidarnościowych ideałów w Lublinie.

Kapłan wśród ludzi pracy

Ks. Zbigniew Kuzia swoją drogę duszpasterską związał z robotniczym środowiskiem już na początku lat 80.

– W 1981 roku został skierowany do organizowania nowej parafii i Kościoła Matki Bożej Królowej Polski w dzielnicy Tatary. Miejscu silnie związanym z pracownikami Fabryki Samochodów Ciężarowych. To właśnie tam nawiązał bliską współpracę z działaczami Solidarności, stając się dla nich nie tylko duszpasterzem, ale i zaufanym towarzyszem w trudnych czasach. Podczas stanu wojennego organizował pomoc duchową i materialną dla internowanych oraz ich rodzin. Udostępniał parafialne sale na działalność opozycyjną, kolportaż wydawnictw drugiego obiegu i wykłady podziemnej Wszechnicy Związkowej. Kościół stawał się wówczas przestrzenią wolności – miejscem, gdzie rodziła się nadzieja, a wspólnota dawała siłę do przetrwania – mówi ks. Bogusław Suszyło, rektor kościoła pw. Świętego Piotra Apostoła, w którym co miesiąc środowisko ludzi pracy spotyka się na wspólnej modlitwie.

Historia modlitwy za Ojczyznę

Tradycja comiesięcznych Mszy za Ojczyznę w Lublinie wyrasta właśnie z tamtych doświadczeń. Po wprowadzeniu stanu wojennego wierni spontanicznie gromadzili się na modlitwie. Najpierw w intencji internowanych, później w obronie godności człowieka i wolności sumienia. Przełomowym momentem był październik 1984 roku, gdy porwanie i śmierć ks. Jerzego Popiełuszki wstrząsnęły całym krajem. Od tej pory 19. dzień miesiąca stał się symbolem pamięci, modlitwy i duchowego oporu.

– Współczesny wymiar tych nabożeństw został poszerzony. Od kilku lat poprzedza je modlitwa za Kościół prześladowany na całym świecie – znak solidarności z chrześcijanami, którzy również dziś płacą wysoką cenę za wiarę. Lokalna tradycja zyskuje w ten sposób wymiar uniwersalny – podkreśla ks. B. Suszyło.

Kościół jako fundament wspólnoty 

Biografia ks. Zbigniewa Kuzi – od święceń kapłańskich w 1971 roku, przez studia historyczne na KUL, po wieloletnią posługę proboszcza i regionalnego duszpasterza ludzi pracy jest świadectwem konsekwentnej służby „z ludźmi i dla ludzi”. Jego działalność została doceniona zarówno przez środowiska kościelne, jak i społeczne, czego wyrazem są liczne odznaczenia, w tym Krzyż „Semper Fidelis” oraz przyznany przez miasto medal „Lublin swoim bohaterom”.

Dzisiejsze spotkania modlitewne przypominają, że w najtrudniejszych momentach historii Kościół w Polsce był czymś więcej niż instytucją religijną. Był i pozostaje fundamentem wspólnoty, ośrodkiem wsparcia, miejscem, gdzie rodził się duchowy opór wobec niesprawiedliwości. Wdzięczność wobec ks. prałata Zbigniewa Kuzi jest więc zarazem hołdem dla całego pokolenia kapłanów i świeckich, którzy potrafili połączyć wiarę z odpowiedzialnością za los Ojczyzny.

Msza Święta dziękczynna dzisiaj o godz 18 w kościele rektoralnym pw. Świętego Piotra Apostoła w Lublinie. Mszy będzie przewodniczył abp Stanisław Budzik, metropolita lubelski. Transmisja Mszy Świętej będzie dostępna TUTAJ.