Uroczystość odpustowa w parafii pw. Miłosierdzia Bożego w Lublinie zgromadziła w Niedzielę Miłosierdzia Bożego licznych wiernych: parafian, gości oraz kapłanów z okolicznych parafii. Kościół wypełnił się modlitwą, śpiewem i głębokim skupieniem, a atmosfera radości i wdzięczności za dar Bożego miłosierdzia była odczuwalna od pierwszych chwil liturgii.
Niedziela Miłosierdzia Bożego to szczególna uroczystość ustanowiona przez św. Jana Pawła II w 2000 roku z inspiracji objawień św. s. Faustyny Kowalskiej. Pierwsza niedziela po Zmartwychwstaniu Pańskim przypomina o nieskończonej miłości Boga, który pragnie obdarzyć każdego człowieka łaską przebaczenia i pokoju.
- Bojaźń jest początkiem mądrości. Dzisiaj w tę szczególną uroczystość Bożego Miłosierdzia, gdy Jezus chce i pragnie obdarzać wszystkich na całym świecie swoją miłością miłosierną, my z tego daru pokornie chcemy korzystać, gdyż wiemy, że bez Jego obecności nasze życie niewiele znaczy. A przynajmniej w tym najważniejszym celu jakim jest droga zbawienia i osiągnięcie tego daru. Dzisiaj modlimy się i dziękujemy za tych, który odpowiedzieli na to zaproszenie Jezusa, byli to: św. s. Faustyna Kowalska, bł. ks. Michał Sopoćko i św. Jan Paweł II, który kult miłosierdzia Bożego ogłosił w Łagiewnikach w 2000 roku - mówił na początku mszy odpustowej ks. Andrzej Kołodziejski, proboszcz.
Centralnym punktem uroczystości była Msza Święta odpustowa, podczas której homilię wygłosił ks. Prof. Henryk Witczyk, biblista z Wydziału Teologii KUL. Kaznodzieja podjął refleksję nad tym, w jaki sposób zmartwychwstały Chrystus wnosi autentyczną radość w życie wierzących.
Jak podkreślał, „miłosierdzie Boże objawione w Jezusie, ukrzyżowanym i zmartwychwstałym, jest źródłem radości, która rodzi się w sercu człowieka jako przedsmak życia wiecznego”. W homilii wybrzmiały mocne słowa: „nie da się radości zadekretować - ona rodzi się w duszy człowieka albo jej nie ma”. Kapłan wskazał, że współczesny człowiek często doświadcza pustki, lęku i rozczarowania, dlatego tak bardzo potrzebuje spotkania z Chrystusem, który przemienia życie od wewnątrz. W tym kontekście kaznodzieja ukazał trzy zasadnicze sposoby działania Bożego miłosierdzia. Pierwszym z nich jest żywe słowo Chrystusa, które dociera do człowieka w jego osobistej historii. Przywołując postaci Marii Magdaleny, św. Piotra Apostoła oraz św. Tomasza Apostoła, homileta pokazał, jak spotkanie ze Zmartwychwstałym przemienia smutek w radość, zwątpienie w wiarę, a lęk w odwagę. „Mario… Piotrze… Tomaszu…” - to osobiste wezwanie Chrystusa, które rozbrzmiewa także dziś w sercach wierzących, prowadząc ich ku nowemu życiu.
Drugą drogą doświadczenia Bożego miłosierdzia jest kontemplacja obecności Chrystusa - szczególnie w Eucharystii i drugim człowieku. W tym kontekście ks. Prof. Witczyk przywołał świadectwo bł. Carlo Acutisa, który mówił, że „Eucharystia jest autostradą do nieba”. Jego życie było przykładem nieustannego wpatrywania się w Chrystusa obecnego w Najświętszym Sakramencie oraz w ubogich i potrzebujących. - Prawdziwa radość rodzi się wtedy, gdy człowiek potrafi dostrzec Boga nie tylko w świątyni, ale także w drugim człowieku - podkreślał ks. Witczyk.
Trzecim wymiarem Bożego działania jest dar pokoju i dobra, które Chrystus przynosi swoim uczniom. „Pokój wam” - to nie tylko pozdrowienie, ale realny dar łaski, obejmujący wszystkie sfery życia. - Człowiek odkrywa obecność Boga także w codziennych darach i doświadczeniach, a pełnia radości objawia się szczególnie wtedy, gdy potrafi się nimi dzielić z innymi - zaznaczył ks. Witczyk.
Całość homilii była żarliwym wezwaniem do odnowienia życia duchowego, pogłębienia modlitwy oraz otwarcia się na działanie łaski. Wierni zostali zachęceni, by nie poprzestawali na powierzchownej religijności, ale budowali osobistą relację z Chrystusem: żywą, autentyczną i przemieniającą codzienność.
Uroczystość zakończyła się procesją eucharystyczną oraz wspólną modlitwą Koronką do Miłosierdzia Bożego. W sercach uczestników pozostało głębokie przekonanie, że Niedziela Miłosierdzia jest nie tylko wspomnieniem, ale realnym doświadczeniem Boga, który „miej miłosierdzie dla nas i całego świata” - jak wielokrotnie powtarzano podczas liturgii.
Parafia pw. Miłosierdzia Bożego w Lublinie należy do młodszych wspólnot w archidiecezji lubelskiej i powstała w odpowiedzi na dynamiczny rozwój miasta oraz potrzebę duszpasterskiej opieki nad wiernymi nowych osiedli. Jej początki sięgają końca XX wieku, kiedy to rozpoczęto organizowanie życia religijnego i budowę świątyni. Od samego początku parafia związana jest duchowo z kultem Bożego Miłosierdzia, inspirowanym objawieniami św. Faustyny Kowalskiej oraz nauczaniem św. Jana Pawła II, który ustanowił Niedzielę Miłosierdzia Bożego dla całego Kościoła w pierwszą niedzielę przypadająca po Niedzieli Zmartwychwstania Wielkanocnego. Dziś parafia stanowi ważne centrum życia religijnego w tej części miasta, gromadząc wiernych na modlitwie, działalności charytatywnej i licznych inicjatywach duszpasterskich.
(obraz) |