Podczas konferencji zorganizowanej przez Centrum Studiów KUL działające przy areszcie podsumowano ponad dekadę działań edukacyjnych skierowanych do osób pozbawionych wolności. Dwudniowe wydarzenie rozpoczęło się prezentacją posterów i referatów przygotowanych wspólnie przez studentów psychologii KUL oraz studentów-osadzonych. Spotkanie stało się nie tylko okazją do podsumowania efektów programu, ale przede wszystkim świadectwem tego, że edukacja może być jednym z najskuteczniejszych narzędzi resocjalizacji.
Nauka jako droga do wolności
Rektor KUL ks. prof. Mirosław Kalinowski podkreślał, że fundamentem całego projektu jest wiara w człowieka i jego zdolność do przemiany.
- W każdym człowieku jest dobro, tylko trzeba je w nim umieć odnaleźć - mówił rektor podczas konferencji.
Program realizowany jest od 2013 roku i przez ten czas umożliwił wielu osadzonym zdobycie wyższego wykształcenia na kierunkach takich jak praca socjalna czy nauki o rodzinie. Jak podkreśla rektor uczelni, celem projektu nie jest wyłącznie przekazywanie wiedzy akademickiej.
- Program, który realizujemy, służy nie tylko nauce, chociaż pośrednio też, ale przede wszystkim każdemu ze studentów, bo sprawia, że oni są bardziej świadomi swojej wartości, samooceny i akceptacji siebie - zaznaczał ks. prof. Kalinowski.
Rektor przypominał również, że absolwenci programu po opuszczeniu aresztu stają się ambasadorami idei resocjalizacji przez edukację.
- Ich świadectwo według mnie jest najbardziej motywujące do tego wysiłku studiowania i pokazuje, że program, który realizujemy, ma zastosowanie praktyczne, kiedy wychodzą poza mury aresztu -podkreślał.
Studenci uczestniczący w programie zdobywają wiedzę z zakresu pedagogiki, psychologii, prawa, ekonomii, filozofii czy teologii. Uzupełnieniem są warsztaty i zajęcia praktyczne przygotowujące do życia rodzinnego i społecznego po opuszczeniu zakładu karnego.
"To okno na przyszłość"
Dla wielu osadzonych studia stają się pierwszym realnym doświadczeniem rozwoju osobistego i szansą na zmianę własnego losu.
- Co mi dają studia? Przede wszystkim przebogatą wiedzę i doświadczenie, którego chyba nigdy wcześniej nie miałem. To dla mnie okno na przyszłość, na lepsze życie, na inne życie. Czerpię z tego całymi garściami - mówi Piotr Tworek, który za miesiąc będzie bronił pracy licencjackiej. Jego historia pokazuje, że edukacja w warunkach izolacji może stać się źródłem motywacji i nadziei. Nauka daje poczucie celu, przywraca wiarę we własne możliwości i pozwala myśleć o przyszłości poza więziennymi murami.
Podobnie swoją drogę opisuje Tomasz, jeden z osadzonych studiujących obecnie na drugim stopniu. - Studia są dla mnie czymś bardzo ważnym, więc to była najważniejsza decyzja w moim życiu. Czuję, że nie mogę zawieść. I na pewno nie zawiodłem - podkreśla. W jego słowach widać nie tylko determinację, ale również odpowiedzialność za własną przemianę. Edukacja przestaje być obowiązkiem - staje się świadomym wyborem i próbą odbudowy własnego życia.
Od więzienia do pomagania innym
Najbardziej poruszającym świadectwem konferencji była historia Pawła Barana, który po odbyciu 25 lat kary pozbawienia wolności zdołał całkowicie odmienić swoje życie. - Kiedy kończyłem te studia miałem około ośmiu lat do końca wyroku. Wyszedłem z zakładu karnego nie mając nic. Najbliżsi już nie żyli. Trafiłem do przytułku dla bezdomnych - wspominał.
Jak mówił, po opuszczeniu więzienia posiadał tylko dwie rzeczy: wiarę i wiedzę zdobytą podczas studiów na KUL. - Pierwszym człowiekiem, któremu pomogłem, byłem ja sam. Stosowałem to wszystko, czego się nauczyłem, aby pomóc sobie - opowiadał. Dziś, trzy i pół roku po odzyskaniu wolności, prowadzi własną działalność gospodarczą, założył rodzinę i angażuje się w pomoc osobom bezdomnym oraz uzależnionym. - Przygotowujemy z żoną gabinet coachingu chrześcijańskiego, w którym chcemy pomagać ludziom uzależnionym i ich rodzinom - mówił.
Historia Pawła Barana stała się dla uczestników konferencji dowodem na to, że resocjalizacja może być skuteczna, jeśli człowiek otrzyma realną szansę na rozwój i zmianę.
Edukacja jako element resocjalizacji
O znaczeniu programu mówił również płk Marek Nicgorski, dyrektor okręgowy Służby Więziennej w Lublinie. Jak podkreślał, edukacja jest jednym z najważniejszych elementów procesu resocjalizacji.
- Jednym z elementów resocjalizacji jest oprócz pracy także nauka i edukacja. To bardzo ważny element działań, które prowadzimy na co dzień - zaznaczał.
Program obejmuje obecnie około 40 osadzonych, w tym również kobiety. Co istotne, uczestnicy przyjeżdżają do Lublina z całej Polski.
- Każda działalność polegająca na aktywizacji więźniów jest bardzo istotna. To samorozwój, samodyscyplina i wprowadzanie siebie w pewien nurt działalności -podkreślał płk Nicgorski.
Służba Więzienna prowadzi równolegle także terapię, szkolenia zawodowe oraz działania aktywizujące zawodowo. Studia wyższe stają się jednak szczególną formą odbudowy człowieka - nie tylko poprzez zdobywanie wiedzy, ale również poprzez budowanie poczucia godności i odpowiedzialności.
Most między dwoma światami
Program KUL realizowany w Areszcie Śledczym w Lublinie jest dziś jednym z najbardziej wyjątkowych projektów edukacyjnych w Polsce, a także Europie. Łączy świat akademicki ze światem izolacji penitencjarnej, pokazując, że nawet w najtrudniejszych warunkach człowiek może się rozwijać.
Konferencja pokazała, że edukacja za więziennym murem nie jest przywilejem, ale inwestycją społeczną. Dzięki niej osoby opuszczające zakłady karne mają większą szansę na powrót do społeczeństwa, podjęcie pracy, założenie rodziny i uniknięcie powrotu na drogę przestępstwa.
To również ważny sygnał dla społeczeństwa: człowieka nie można definiować wyłącznie przez jego przeszłość. Czasem wystarczy dać mu wiedzę, wsparcie i szansę, by odnalazł drogę do prawdziwej wolności.
(obraz) |
