Nowy numer 42/2018 Archiwum

Wtedy w Europie pogrążonej w mroku zaświeciło w Fatimie światło

To była piękna epoka pełna wynalazków i postępu. Potem przyszła wojna, jakiej jeszcze ludzkość nie widziała, i zabrała nadzieję. Wtedy w Europie pogrążonej w mroku zaświeciło w Fatimie światło.

O niezwykłej urodzie świata, a potem beznadziei mówił na KUL prof. Janusz Odziemkowski z UKSW zaproszony na sympozjum z racji 100. rocznicy objawień Matki Bożej w Fatimie.

XIX wiek był dla ludzi wyjątkowy pod każdym względem. W Anglii panowała królowa Wiktoria wprowadzając nowe zwyczaje, nadając lekkość oficjalnemu życiu dworu, co przenosiło się dalej na życie poza pałacem. W Austrii na tron wstąpił cesarz Franciszek Józef dobrotliwy, wspaniałomyślny, otwarty na zmiany. Ludzie, którzy swoje życie zaczynali w blasku świec, osiągnąwszy dorosłość spędzali czas przy oświetleniu gazowym i początkach elektryczności. Konie zamieniono na samochody i pociągi, które osiągnąwszy prędkość 40 km/h wydawały się ówczesnym ludziom pędzić z nadprzyrodzoną siłą. Wynaleziono szereg maszyn ułatwiających życie, odkryto lekarstwa na wiele chorób. Samozachwyt ludzi nad własną pomysłowością i możliwościami sprawiał, że świat wydawał się piękny, prosty, humanitarny i wspaniały. Naukowcy odbierający w 1901 roku nagrody Nobla mówili, że współczują młodszym kolegom, bo nie zostało już im nic do odkrycia, wszystko co było można zostało zbadane.

– Ludziom wydawało się, że osiągnęli kres możliwości czyniąc gigantyczny postęp w stosunku do tego czego doświadczali jeszcze na początku swego życia. Nie bez przyczyny wiek XIX określano jako „belle epoque” czyli piękna epoka, która według nich przyniosła kres konfliktom i cierpieniom – mówi prof. Odziemkowski.

Kiedy wybuchła I wojna światowa okazało się, że postęp ludzkości dokonał się także w dziedzinie wynalazków broni. Obie strony dysponowały tak silnymi i nowoczesnymi narzędziami, że nikt nie był w stanie przełamać oporu. Pojawiły się gazy bojowe siejące spustoszenie, śmierć w męczarniach lub straszliwe kalectwo, miotacze ognia, które spalały ludzi żywcem, czołgi, które rozjeżdżały wszystko dookoła. Piękną epokę zalała fala kalek żebrzących na ulicach z obłędem w oczach. Powszechne stały się samobójstwa ludzi nie mogących poradzić sobie z przeżyciami z pola walki. Najgorsze jednak wydawało się to, że świat się kończy, że nie ma sposobu by zakończyć tę najstraszliwszą ze znanych dotąd wojnę. Beznadzieja i depresja połączona z ogromną biedą i strachem zapanowały w Europie.

W takiej sytuacji bez wyjścia i szans na zakończenie wojny, trzem małym portugalskim pastuszkom ukazuje się Matka Boża mówiąc, że jest rozwiązanie i prosi by odmawiać Różaniec. To rok 1917. Na początku dzieci, a z później wraz z nimi inni ludzie podejmują się modlitwy wskazanej przez Maryję. Wojna wkrótce się kończy i zaczyna się nowa epoka już nie piękna, ale pełna trudów i cierpienia. Jednak tym razem nie zabiera ludziom nadziei, bo odmawiając Różaniec są w stanie przetrwać najgorsze.

Więcej w kolejnym lubelskim "Gościu Niedzielnym".

« 1 »
oceń artykuł
TAGI:

Zobacz także

  • JAWA25
    21.05.2017 18:58
    To nie wiek XIX określano jako „belle epoque” tylko okres od wojny francusko - pruskiej do zamachu na Franza Ferdynanda. "Piękną epoką" by raczej dla VIPów, po za tym różnie bywało w różnych krajach.
    doceń 5
Komentowanie dostępne jest tylko dla .

Ze względów bezpieczeństwa, kiedy korzystasz z możliwości napisania komentarza lub dodania intencji, w logach systemowych zapisuje się Twoje IP. Mają do niego dostęp wyłącznie uprawnieni administratorzy systemu. Administratorem Twoich danych jest Instytut Gość Media, z siedzibą w Katowicach 40-042, ul. Wita Stwosza 11. Szanujemy Twoje dane i chronimy je. Szczegółowe informacje na ten temat oraz i prawa, jakie Ci przysługują, opisaliśmy w Polityce prywatności.

Zapisane na później

Pobieranie listy